Tuesday, January 22, 2019

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Déjà vu… Δεν σχετίζεται με ψεύτικες αναμνήσεις. Αλλά με συγκρούσεις στη μνήμη!

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2019-01-22]: Η δουλειά του ερευνητή ψυχολογίας Akira O'Connor έδειξε ότι οι ψευδείς αναμνήσεις δεν μπορεί να φταίνε για το φαινόμενο γνωστό ως "Déjà vu". Αντ’ αυτού, θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι ότι ο εγκέφαλος ελέγχει τη μνήμη του.

Όταν παρουσίασε τα ευρήματα σε ένα διεθνές συνέδριο για τη μνήμη στη Βουδαπέστη, ο O'Connor δήλωσε ότι πιστεύει ότι οι μετωπικές περιοχές του εγκεφάλου θα μπορούσαν να μετασχηματίζουν τις αναμνήσεις μας και έπειτα να στέλνουν μηνύματα εάν υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ του τι πιστεύουμε ότι έχουμε βιώσει και τι στην πραγματικότητα έχουμε βιώσει.

"Οι περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη σύγκρουση αναμνήσεων (memory conflict), όχι με τις ψευδείς αναμνήσεις (false memory), φαίνεται να παίζουν βασικό ρόλο στην εμπειρία του déjà vu", γράφει ο O'Connor σε μια ανάρτηση στο blog του σχετικά με τα ευρήματα.

"Αυτό συμβαδίζει με την ιδέα μας για το déjà vu ως τη συνειδητοποίηση μιας διαφοράς στις αναμνήσεις η οποία διορθώνεται. Αυτό, με τη σειρά του, αναδεικνύει το λόγο για τον οποίο το φαινόμενο déjà vu φαίνεται να μειώνεται με την ηλικία παρά το γεγονός ότι τα σφάλματα μνήμης τείνουν να αυξάνονται με την ηλικία. Αν δεν πρόκειται για λάθος, αλλά για την πρόληψη ενός σφάλματος, αυτό βγάζει πιο πολύ νόημα ». [1]

Ελέγχοντας τις αναμνήσεις. Ενάντια σε ό, τι γνωρίζουμε ότι συνέβη.
Αισθανόμενοι τη σύγκρουση. Και όμως αισθανόμαστε και… εξοικείωση;

Η λύση ενός προβλήματος που συνεχώς αποφεύγει τη λύση μπορεί να είναι η απλούστερη και ακόμα πιο δύσκολη από τις πιθανές λύσεις: ότι δεν υπάρχει καν το πρόβλημα. Η ανθρώπινη μνήμη συνεχίζει να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από αυτά που λύνει. Δεν πρέπει να την εμπιστευόμαστε. Δεν γνωρίζουμε πως δημιουργείται. Πολύ περισσότερες φορές από όσες θα θέλαμε, χάνεται. Και όμως, με αυτήν την ελαττωματική μνήμη, είμαστε ακόμα εδώ. Ζωντανοί όσο ποτέ. Ίσως να πρέπει να σταματήσουμε να προσπαθούμε να θυμηθούμε. Και να προσπαθήσουμε να είμαστε εμείς οι ίδιοι. Εδώ και τώρα.

Αισθάνομαι ότι το έχω πει αυτό ξανά...
Αλλά δε με νοιάζει.

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Philosophy Wire: Déjà vu… Not false memories. But memory conflict!


Philosophy Wire by Spiros Kakos [2019-01-22]: Work by psychology researcher Akira O'Connor suggested false memories may not be to blame for the phenomenon known as “Déjà vu”. Instead, it could be a sign of the brain checking its memory.

When presenting the findings at an International Conference on Memory in Budapest, O'Connor said he thinks the frontal regions of the brain could be flipping through our memories, then sending signals if there's a mismatch between what we think we've experienced and what we actually have experienced.

"Brain regions associated with memory conflict, rather than false memory, appear to be driving the déjà vu experience," O'Connor wrote in a blog post about the findings.

"This is consistent with our idea of déjà vu as the conscious awareness of a discrepancy in memory signals being corrected. This, in turn, sheds some light on why déjà vu occurrence appears to decline with age despite the fact that memory errors tend to increase with age. If it's not an error, but the prevention of an error, this makes a lot more sense”. [1]

Checking memories. Against what we know happened.
Feeling the conflict. And yet sensing… familiarity?

The solution to a problem which continuously evades solution might be the simplest and yet the hardest of solutions: That there is no problem. Human memory keeps creating more problems than the ones it solves. We are not to trust it. We do not know how it is formulated. More often than we would like to, it is lost. And yet, with this faulty memory, we are still here. Alive and kicking. Perhaps we should stop trying to remember. And try to be ourselves. Here and now.

I feel I have said that before…
But I do not care.

(c) Philosophy WIRES - Commenting world news from philosophy's perspective…

Friday, January 18, 2019

Philosophy Wire: Learning the future? There is no need. It has already happened.


Philosophy Wire by Spiros Kakos [2019-01-18]: Researchers have developed a robotic learning technology that enables robots to imagine the future of their actions, so they can figure out how to manipulate objects they have never encountered before. In the future, this technology could help self-driving cars anticipate future events on the road and produce more intelligent robotic assistants in homes, but the initial prototype focuses on learning simple manual skills entirely from autonomous play. [1] We try to anticipate the future in order to control it. But the future is just the result of our current actions. What will come in the next minute is linked to what has already came at the previous minute. Every time we try to predict we actually remember. What we did yesterday. That rainy day of graduation. During that sunny day in the funeral. At that nursing house. Eating your first chocolate. It is your future. Try to remember. You are alive. And you have already seen yourself die…

(c) Philosophy WIRES - Commenting world news from philosophy's perspective…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Μάθηση του μέλλοντος; Δεν υπάρχει ανάγκη. Έχει ήδη συμβεί.


Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2019-01-18]: Ερευνητές έχουν αναπτύξει μια τεχνολογία ρομποτικής εκμάθησης που επιτρέπει στα ρομπότ να φανταστούν το μέλλον των ενεργειών τους, ώστε να μπορούν να καταλάβουν πως να χειρίζονται αντικείμενα που δεν έχουν συναντήσει ποτέ πριν. Στο μέλλον, αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να βοηθήσει τα αυτοκίνητα άνευ οδηγού να προβλέψουν μελλοντικά γεγονότα στο δρόμο και να παράγουν πιο έξυπνους ρομποτικούς βοηθούς στα σπίτια, αλλά το αρχικό πρωτότυπο επικεντρώνεται στην εκμάθηση απλών χειρωνακτικών δεξιοτήτων εξ ολοκλήρου μέσω αυτόνομου παιχνιδιού. [1] Προσπαθούμε να προβλέψουμε το μέλλον για να το ελέγξουμε. Αλλά το μέλλον είναι μόνο το αποτέλεσμα των τρεχουσών μας ενεργειών. Αυτό που θα συμβεί στο επόμενο λεπτό συνδέεται με αυτό που έχει ήδη συμβεί στο προηγούμενο. Κάθε φορά που προσπαθούμε να προβλέψουμε στην πραγματικότητα θυμόμαστε. Τι κάναμε χθες. Εκείνη τη βροχερή μέρα αποφοίτησης. Κατά τη διάρκεια εκείνης της ηλιόλουστης ημέρας στην κηδεία. Σε εκείνο το νοσοκομείο. Τρώγοντας την πρώτη σου σοκολάτα. Είναι το μέλλον σου. Προσπάθησε να θυμηθείς. Είσαι ζωντανός. Και έχεις ήδη δει τον εαυτό σου να πεθαίνει…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Monday, January 14, 2019

Philosophy Wire: Creating rigid crops… Fearing death… Bringing him closer…


Philosophy Wire by Spiros Kakos [2019-01-14]: Scientists have identified a common set of genes that enable different drought-resistant plants to survive in semi-arid conditions, which could play a significant role in bioengineering and creating energy crops that are tolerant to water deficits. [1] We want to get rid of death. We want to control the cosmos. And yet the cosmos used to be eternal. But not as we think it was. It was not eternal because there was no death. But because death was an integral part of it. The moment we create a cosmos without death, that will be the moment everything would have died. Because death is what makes everything eternal – non-existence is what makes existence important. Imagine a world where nothing dies. This world would be void of meaning. Now look closer at the cosmos where everything does die. See that butterfly which tries to find a mate in that one day it has available. Watch it after it stopped flying. Dead in the forest. And yet, that butterfly is still there. Making the world beautiful. Even for that one moment… It is still there… Flying…

(c) Philosophy WIRES - Commenting world news from philosophy's perspective…

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...