Saturday, April 20, 2019

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Διαγράφοντας το παρελθόν. Οικοδομώντας το μέλλον.

Photo by Caio Christofoli from Pexels
Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2019-04-20]: Οι φυσικοί επιμένουν στον ντετερμινισμό: το παρελθόν και το παρόν σου καθορίζουν μοναδικά το μέλλον σου, σύμφωνα με τις εξισώσεις γενικής σχετικότητας του Einstein. Αυτό το ονομάζουν ισχυρή κοσμική λογοκρισία. Ένας μαθηματικός βρήκε μερικούς τύπους μαύρων οπών - φορτισμένα, μη περιστρεφόμενα αντικείμενα σε ένα διαστελλόμενο σύμπαν - που επιτρέπουν σε έναν παρατηρητή μέσα στη μαύρη τρύπα να ταξιδέψει μέσω ενός ορίζοντα σε ένα μέρος όπου το παρελθόν έχει εξαλειφθεί και υπάρχει ένας άπειρος αριθμός πιθανών μελλοντικών καταστάσεων για κάθε αρχική κατάσταση. [1] Οι άνθρωποι πιστεύουν σε ένα παρελθόν και ένα μέλλον, τα οποία καθορίζουν το παρόν. (βλ. αυτό το άρθρο εδώ και σχετικά άρθρα στην Harmonia Philosophica για το πώς το μέλλον επηρεάζει το παρόν) Ένα παρόν που στην ουσία ουδέποτε υπήρχε ούτε μπορεί ποτέ να υπάρξει. Φευγαλέες στιγμές σε έναν φανταστικό ποταμό (χρόνο), τον οποίο δεν μπορούμε ποτέ να διαβούμε. Προσπάθησε να βάλεις τα πόδια σου σε αυτό το ποτάμι και θα εξαφανιστεί. Έχουμε χωρίσει το νερό σε λίγες σταγόνες και ακόμα δεν μπορούμε να νιώσουμε καμμία από αυτές. Πήγαινε στη μαύρη τρύπα και δες μόνος σου. Δεν υπήρχε ποτέ ποτάμι. Μόνο κενό, που έρεε εν μέσω του τίποτα. Ξεκίνα ξανά. Αναγεννήσου. Α, κοίτα! Τι ωραίο ποτάμι…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Philosophy Wire: Erasing the past. Building the future.

Photo by Oliver Sjöström from Pexels
Philosophy Wire by Spiros Kakos [2019-04-20]: Physicists insist on determinism: your past and present determine your future uniquely, per Einstein's equations of general relativity. They call this strong cosmic censorship. A mathematician found some types of black holes - charged, non-rotating objects in an expanding universe - that allow an observer inside the black hole to travel across a horizon into a place where the past is obliterated and there are an infinite number of possible futures for every initial state. [1] Humans believing in a past and a future, all determining the present. (see this article here and relevant posts in Harmonia Philosophica for how the future affects the present) A present which in essence never existed or can ever exist. Consisting just by fleeting moments in an illusionary river (time), which we can never cross. Try to put your feet into that river and it will go away. We have split the water into zillions of droplets and yet we can feel none of them. Go into the black hole and see for yourself. There was no river in the first place. Only empty space; flowing through nothingness. Start fresh. Be born again. Oh look! What a nice river…

(c) Philosophy WIRES - Commenting world news from philosophy's perspective…

Tuesday, April 16, 2019

Philosophy Wire: Universe creation. A necessary God. You.

Photo by Francesco Ungaro from Pexels
Philosophy Wire by Spiros Kakos [2019-04-16]: Our best theory of reality says that something exists only when we look at it. [1] The universe was created at some point. And surely, the knowledge that the universe existed at that point of creation is tautological in nature. But how could that happen if no one was watching? How can anything come to being without an observer? How can a cosmos be brought into existence inside a lifeless void universe? If we know that an observer is required for something to exist, then the answer to this question is as astounding as profoundly liberating. Inside the darkness, something was brought into existence. Inside the void, something happened. Once upon a time you were born. Once upon a time you opened your eyes. You mother and father watching. Once upon a time, a new cosmos was created…

(c) Philosophy WIRES - Commenting world news from philosophy's perspective…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Δημιουργία Σύμπαντος. Ένας απαραίτητος Θεός. Εσύ.

Photo by Boris Ulzibat from Pexels
Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2019-04-16]: Η καλύτερη θεωρία της πραγματικότητας λέει ότι κάτι υπάρχει μόνο όταν το κοιτάμε. [1] Το σύμπαν δημιουργήθηκε κάποια στιγμή. Και σίγουρα, η γνώση ότι το σύμπαν υπήρχε σε αυτό το σημείο της δημιουργίας είναι ταυτολογικής φύσης. Αλλά πώς θα μπορούσε να συμβεί η δημιουργία αν κανείς δεν παρακολουθούσε; Πώς μπορεί να γίνει κάτι χωρίς παρατηρητή; Πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένας κόσμος μέσα σε ένα άψυχο κενό σύμπαν; Εάν γνωρίζουμε ότι απαιτείται ένας παρατηρητής για να υπάρχει κάτι, τότε η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι τόσο εκπληκτική όσο και βαθιά απελευθερωτική. Μέσα στο σκοτάδι, δημιουργήθηκε κάτι. Μέσα στο κενό, κάτι συνέβη. Μια φορά κι ένα καιρό γεννήθηκες. Άνοιξες τα μάτια σου. Η μητέρα σου και ο πατέρας σου παρακολουθούσαν. Μια φορά κι ένα καιρό, ένας νέος κόσμος δημιουργήθηκε

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Friday, April 12, 2019

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Βλέποντας με τα μάτια σου. Βλέποντας χωρίς αυτά. Ισορροπία. Ύπαρξη.

Photo by Designecologist from Pexels
Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2019-04-12]: Μέσω τεχνικών απεικόνισης του εγκεφάλου, οι επιστήμονες έχουν βρει στοιχεία ότι ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί κινήσεις των ματιών για να βοηθήσει τους ανθρώπους να ανακαλέσουν ζωντανές στιγμές από το παρελθόν, μια ανακάλυψη που ανοίγει το δρόμο για την ανάπτυξη οπτικών δοκιμών που θα μπορούσαν να προειδοποιήσουν τους γιατρούς νωρίτερα για αυτούς που κινδυνεύουν από νευροεκφυλιστικές ασθένειες. [1] Βλέπουμε με τον εγκέφαλο. Αυτό που «βλέπουμε» είναι αυτό που σκεφτόμαστε. Και όμως, φαίνεται ότι τα μάτια πράγματι παίζουν κάποιο ρόλο στη διαδικασία της εμπειρίας στον κόσμο μας. Το να σκέφτεται κανείς πάρα πολύ τον κάνει τυφλό, με τον ίδιο τρόπο που το να μην σκέφτεσαι καθόλου σε κάνει το ίδιο. Η ισορροπία μεταξύ των δύο είναι το κλειδί. ένα κλειδί που είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς. Μια ενεργή κατάσταση συνεχούς ισορροπίας μεταξύ της κατάστασης του Μηδενός και της κατάστασης του Ενός. Η ζωή είναι η κατάσταση της συνεχούς ισορροπίας στα σύνορα αυτών των δύο καταστάσεων. Η ύπαρξη ορίζεται από την ύπαρξη και τη μη ύπαρξη. Βλέποντας και μη βλέποντας. Αντίληψη και μη αντίληψη. Σκέψη και μη-σκέψη. Ζωή και θάνατος. Εισερχόμενοι στο δάσος. Την ίδια στιγμή που φεύγουμε από αυτό…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...